گروه کوهنوردی عصای سفید کردستان


+ روز کوهنورد

                    " روز کــــوهـــنــــورد "

  قرارمان این بود که  روز کوهنورد وآغاز پنجمین سال فعالیت گروه را در  قله " سلطان سراج الدین " جشن بگیریم . اما انجمن نابینایان و کم بینایان استان بطور همزمان اقدام به برگزاری برنامه گلگشت پیاده روی به طرف تفرجگاه خضر زنده در دامنه کوه آبیدر  نموده بود . لذا به منظور جلوگیری ازهر گونه دو دستگی و تفرقه بر آن شدیم تا با برنامه انجمن همراه شویم.

لذا ساعت 9 صبح روز جمعه 28 مهر از محل میدان گاز جمعی با پای پیاده و جمعی نیز با خودرو شخصی و مینی بوسی که انجمن تدارک دیده بود راهی خضر زنده شدیم.در حدود ساعت 10 صبح این جمعیت 70 نفره به مقصد رسیدند. در ابتدا بدنهای گرم شده بر اثر  پیاده روی موجب شد  به زیر سایه بانهای احداث شده برویم اما هوای خنک پائیزی و پوشاک نامناسب فصل وادارمان کرد به زیر سقف آسمان آبی و تابش دلپذیر آفتاب بر سنگ فرشهای محوطه پناه بریم. پذیرائی چای و کیک و آبمیوه همراه با گپهای محفلی تا ظهر بطول انجامید . سپس نوبت به پذیرائی ناهار رسید که با مشارکت خانمهای فعال عضو انجمن تهیه و توزیع گردید. در خاتمه از طرف انجمن لوحهای تقدیر به فعالین حوزه نابینایان و کم بینایان اهدا گردید.لازم است از زحمات فراوان اعضای انجمن بویژه خانمها شهین کریمخانی و شمسی شفایابی و بهار غفوری و آقایان حامد محمدی و سیامک خسروی و صنعان فرهادی در مدیریت و برپائی این مراسم صمیمانه تشکر نمائیم.

 

 

 

نویسنده : خالد اسعدی ; ساعت ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٦/۸/٤
تگ ها:
comment نظرات () لینک

+  

نویسنده : خالد اسعدی ; ساعت ٧:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٦/٧/٢۳
تگ ها:
comment نظرات () لینک

+ جشن روز جهانی عصای سفید

    🌺جـــشن روز جـــهــانــی عـصــای ســـفـــیــد🌺

روز جمعه 21 مهر به رسم سالیان گذشته با حضور گرم و صمیمی جمع کثیری از دوستان نابینا و کم بینای شهرمان به استقبال روز جهانی عصای سفید رفتیم. 
این برنامه که حضور آقای دکتر نصرالله ابراهیمی از چهره های شاخص نابینایان شهرمان آن را مزین ساخته بود در ساعت هفت صبح از محل پارک کودک سنندج به سمت پارک جنگلی "  گوێزە کوێر " آغاز شد . پذیرایٔی گرم خادم نامدار طبیعت و سنبل مهربانی کاک حمید ملک الکلامی و استقبال مردم فهیم شهرمان به همراه اجرای موسیقی زنده کاک عادل پرویزی و آواز کاک رسول رضائی و دانیال امیری و دیگر دوستان رونق برنامه را دو چندان کرد. 
در پایان با تأکید بر احترام و ارزش والای عصای سفید بعنوان  تکیه گاه و ابزاری برای خودباوری و استقلال نابینایان جوائزی در بین کلیه شرکت کنندگان نابینا و کم بینا به قید قرعه توزیع گردید.
لازم به توضیح است که بخشی از این جوایز توسط اداره بهزیستی شهرستان سنندج و آقای رئوف عبداللهی از همنوردان گروه آبفا تهیه شده بود که مورد تقدیر و تشکر قرار گرفت.
برنامه با گرفتن عکسهای یادگاری در ساعت نه و نیم صبح خاتمه یافت .
گروه کوهنوردی عصای سفید کردستان
نویسنده : خالد اسعدی ; ساعت ٦:۳٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٦/٧/٢۳
تگ ها:
comment نظرات () لینک

+ همدردی با همنورد

          " هـــمــدردی با هـــمـــنــــورد "

روابط انسانها و بویژه کوهنوردان تنها به لحظات شیرین با هم بودن و  شادی فتح قله ها خلاصه نمی شود.به گاه غمها و ناراحتیها نبز آن همبستگی و همدلی کوهستان را در روابط خود تجلی و تداوم می بخشند.
آقای اجدادی همنورد پیشکسوت و یار با وفای گروه کوهنوردی عصای سفید حدود یکماه است که سوگوار در گذشت همسر مهربانشان خانم بهار صادقی هستند.
به پاس گرامیداشت خاطره مهربانیها و مهمان نوازیهای آنمرحومه و همدردی با همنورد فداکارمان ظهر روز پنجشنبه 6 مهر ماه جمعی بیست نفره از کوهنوردان باوفای آبفا و عصای سفید کردستان راهی  شهر سیاهکل ( مهد آزادگی ایران ) شدیم. در حدود ساعت 3 بامداد روز جمعه بود که در زیر ریزش باران پائیزی مورد استقبال گرم و صمیمانه آقای اجدادی قرار گرفتیم.
√ از شانس خوب ما مستأجر طبقه پائین منزل ایشان به مسافرت رفته بودند و برای اسکان در اختیارمان قرار دادند. به دوستان وعده داده بودیم در جوار این برنامه کوه جنگلی  " کاکوه ‌" را که در نزدیکیهای سیاهکل قرار گرفته را صعود نمائیم اما تداوم و شدت بارندگی ناچارمان ساخت در حدود ساعت ده صبح روز جمعه با مینی بوس از جاده زیبای سیاهکل به دیلمان دیدن کنیم .  در این مسیر از آبشار زیبای " لونک " که بر اثر بارندگی طغیان کرده و به زیبائیش افزوده شده بود دیدن کرده و پس از گرفتن عکسهای یادگاری به سیاهکل برگشتیم .
 بعد از صرف ناهار تدارک دیده شده توسط آقای اجدادی  به اتفاق خانواده محترم ایشان جهت ادای احترام به محل آرامگاه مرحومه بهار صادقی رفتیم.
√ در نظر داشتیم که برای پایان دادن به زحماتمان شب را در یکی از شهرهای ساحلی بسر بریم اما اصرار بیش از حد آقای اجدادی مبنی بر ماندن و این موضوع که همان شب تعدادی از دوستان گیلانی قصد داشتند برای تسلی خاطر ایشان و دیدار با ما به آنجا بیایند آن شب را در محفل دوستانه و خاطره انگیز و پر مهرشان باقی ماندیم .
√ فردای روز بعد پس از صرف صبحانه با بدرقه صمیمانه آقای اجدادی سیاهکل را ترک کردیم.
√ با قطع بارندگی هوائی بسیار مطبوع و آرام پدیدار شد . لذا با نظر دوستان تصمیم گرفته شد در نزدیکترین ساحل به دیدار دریا برویم. با تجربه سفرهای قبلی ساحل چمخاله در همجواری شهر لنگرود را انتخاب  کردیم . لحظاتی را با تماشا و شنیدن صدای امواج آرام دریا بسر بردیم , تعدادی از دوستان و بویژه دوستان نابینا نیز دل را به دریا زدند و با پای برهنه ماسه های نرم و نوازش امواج دریا را تجربه کردند.
√ پس از گرفتن عکسهای یادگاری راه نسبتا طولانی برگشت را در پیش گرفته و در حدود ساعت 1 بامداد روز یکشنبه به سنندج برگشتیم.
√ در این برنامه همنوردان نابینا آقایان شجاع شیخله و فرهاد حسین پناهی و شهلا عبدی , صبری حسین پناهی , عینا مرادی و عضو جدیدمان روناک قاسمی حضور داشتند.
جا دارد که تشکر ویژه ای نیز از آقای عزیز رضا قلی و خانمها لیلا صادقی ,شریفه کاردوسیان و شرافت کریمیان در امر پذیرایی و همکاری مجدانه در طول برنامه ابراز داریم .
جای دیگر دوستان خالی
نویسنده : خالد اسعدی ; ساعت ٦:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٦/٧/۱٩
تگ ها: همدردی
comment نظرات () لینک

+ طلوعی دیگر

         " طـلــوعـی دیــــگــر "


بار دیگر همنوردان و باران ثابت قدم عصای سفید گرد هم آمدند تا با صعود ی دیگر به قله آبیدر بزرگ  علاوه بر نشان دادن همدلی و انسجام خود یاد و خاطره اسطوره ملی کوهنوردی کشور و جهان زنده یاد محمد اوراز را گرامی بدارند.
کوەبانوان:باران سلیمی ، شهلا عبدی ، صبری  حسین پناهی و کوه مردان : شجاع شیخله، حامد محمدی ، عادل پرویزی، سیامک خسروی و صنعان فرهادی از حاضرین در این برنامه بودند.
میهمانان ویژه این برنامه خانم مربیان و آقای گلمحمد زاده از شهر تهران بودند که در نظر دارند مستندی ماندگار از فعالیت‌های گروه کوهنوردی عصای سفید کردستان تهیه نمایند.
حضور دوباره کاک طالب عزیز که پس از یکدوره بیماری سلامتی خود را بازیافته بود و آمدن پر رنگ همنورد کاک فرهاد وحدانی و همسر مهربانشان از دیگر ویژگی های این برنامه بود.
بعضی از دوستان هم به ناحق نیامدند. تعدادی با پیش فرض و بهانه احتمال استفاده ابزاری و طرح تئوری توطئه نامفهوم ، یکی هم به بهانه حضور آن دیگری!! که هیچکدام از این بهانه ها برازنده کوهنورد واقعی نیست.
روز شنبه 18 شهریور را بواسطه تعطیل عمومی  و خلوت بودن کوهستان برای اجرای این برنامه انتخاب کرده بودیم. در صفوفی پیوسته در حدود ساعت ده صبح به قله رسیده و پس از گرفتن عکسهای یادگاری و صرف صبحانه مختصر مسیر بازگشت را به سمت تفرجگاه خضر زنده که در دامنه شمالی آبیدر بزرگ قرار دارد در پیش گرفتیم. 
در آنجا همنورد مهربان و یاور همیشگی گروه " کاک رئوف عبداللهی " به اتفاق خانواده محترمشان  پذیرائی مفصلی تدارک دیده بودند . این پذیرائی مفصل که با اجرای موسیقی همنوردان همراه بود تا ساعت دو بعد از ظهر و بجا گذاشتن خاطره ای خوش به طول انجامید.
جای دیگر دوستان خالی
نویسنده : خالد اسعدی ; ساعت ٦:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٦/٧/٦
comment نظرات () لینک

+ گرده آلمانها

 

"صعودی ویژه وبه یادمانی به قله علم کوه "💐
به نام دوستی ها،انسانیت ها،همدلی ها، امنیت ها و تلاش های هستی بخش.از کوه ها خاطرها می ماند و بخشی از دوستی ها و باورهای بزرگ .  جای انسانهای بزرگ فقط در چالش هاست ، نه در جشن ها و شادی ها. 


×هیأت کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان سنندج در ادامه فعالیتهای خود در زمینه رشد و توسعه کوهنوردی فنی در میان کوهنوردان سنندجی و بویژه بانوان با صدور فراخوان عمومی از کلیه فعالین و گروههای کوهنوردی دعوت نمود تا نسبت به معرفی افراد واجد شرایط برای حضور در برنامه صعود تخصصی به قله علم کوه اقدام نمایند.
هیأت کوهنوردی پس از اعلام آمادگی کوهنوردان اقدام به برگزاری اردوها و کارگاههای فشرده آمادگی وانتخابی در بین داوطلبین نمود . این اردوها که با نظارت مستقیم ریاست هیأت چه در سالن وچه در طبیعت برگزار میشد حدود 50 روز بطول انجامید و در نتیجه آن افراد مشروحه زیر که حضور فعالی در این اردوها داشته  انتخاب گردیدند.(  گروه کوهنوردی عصای سفید کردستان با حضور اینجانب و خانمها بهار حاجی میرزائی و شرافت کریمیان از بیشترین سهم  در میان سایر گروههای کوهنوردی برخوردار بود )  


 بالاخره در سحرگاه روز پنجشنبه دوم شهریور تیم منتخب با سرپرستی آقای ناصر محمدی با استفاده از سه دستگاه خودرو شخصی و یکدستگاه وانت جهت حمل بارها طی سفری15 ساعته وارد قرارگاه کوهنوردی فدراسیون کوهنوردی ونداربن در منطقه عمومی علم کوه شدیم. شب را در قرارگاه ونداربن بسر بردیم و صبح روز جمعه پس از تحویل بارهای اصلی به باربران محلی عازم کمپ اصلی علم چال شدیم. در این کمپ که نماد آن بقایای دیوارهای تخریب شده پناهگاه و دیوارهای استوار واقع بر روی یخچالهای دائمی علم کوه می باشد و امکانات رفاهی در آن وجود ندارد اقدام به برپائی چادرها نمودیم.شبی سرد و همراه با غرش گاه و بی گاه ریزش سنگ و یخ از دیواره های ستبر علم کوه پشت سر گذاشتیم .ساعت 5 بامداد تیم دیواره با ترکیب آقایان محسن محمدی بعنوان مربی سنگ نوردی مسئول فنی برنامه و آقای فایق آرتن با سفارش هاو راهنمایهای متعدد سرپرست راهی یکی از مسیرهای دشوارو خطرناک دیواره علم کوه به نام " هاری روست " شدند و پس از آنها نیز در حدود ساعت 6 صبح تیم ده نفره با سرپرستی آقای ناصر محمدی راهی "شانه کوه و گرده آلمانها " شدیم.در طول مسیر حرکت به طرف شانه کوه سرپرست فکر و ذکرش پیش تیم دیواره و از دور نظارگر تیم بودو حتی چند بار تیم گرده استراحت نمودن تا آنها به سلامت از شکاف یخچال پای دیواره که شکافی عمیق وخطرناک و نیاز به تلاش فراوان،و نیز ریزش های که هر دیواره نوردی را به خطر می اندازد. .که پس از عبور سالم و موفق تیم دیواره و رسیدن به کارگاه اول مسیر هاری روست مقدار زیادی از فشار و استرس سرپرست کم شد اگر چه می بایست هم فشار و استرس تیم دیواره و هم تیم گرده آلمانها را تحمل نماید.بر کسی پوشیده نیست که حضور تیمی با این تعداد نفرات که آنهم تنها دو نفر از آنها سابقه سنگ نوردی در ارتفاع را در کارنامه داشته باشند اگر بی سابقه نباشد بسیار کم سابقه است. آقای ناصر محمدی برای جلوگیری از هر گونه خطر احتمالی مسئولیت سرطنابی کل مسیر و اکثر حمایتها را با وسواس و تلاش فراوان شخصا" بعهده گرفتند و بسیاری از کارگاه ها و ثابتهای موجود را به لحاظ فرسودگی و عدم اطمینان مورد استفاده قرار نمی دادند و اقدام به ایجاد کارگاه های میانی و اصلی می کردند.و در قسمتهای موسوم به دو رکابی و سه رکابی نیز از پله رکابهای شخصی خودشان برای صعود تیم استفاده می کردند. از دیگر ابتکارات سرپرست برنامه این بود که درجاهائی که احساس می کردند حمل کوله پشتی برای نفرات مشکل ایجاد خواهد کرد با استفاده از طناب آنها را به قسمت بالاتر انتقال می دادند. همین امر برحساسیت اجرای برنامه تاثیری دو چندان بر جای گذاشت و از سرعت حرکت بطور چشمگیری کاسته شد . بطوریکه در نیمه های راه خورشید غروب کرد. با تصمیم بجای سرپرست برنامه ادامه کار در تاریکی هوا لغو و تصمیم به شب مانی یا همان " بیواک کردن " در ارتفاع 4650 متری گردید. شب را در فضائی اندک اما بسیار صمیمی با استفاده از کیسه های بیواک و پتوهای نجات و توشه های غذا به صبح رساندیم. 
 بر خلاف ما تیم دیواره با سرعتی چشمگیر مسیر بسیار دشوار هاری روست در ساعت چهار ونیم صعود وغروب همان روز از مسیر سیاه سنگها به محل کمپ برگشته بودند.روز بعد با طلوع خورشید در ساعت نه ونیم صبح تیم به حرکت خود ادامه داد.تیم دیواره با اطلاع یافتن از حرکت تیم گرده، در تصمیمی قابل تقدیر و شجاعانه و علیرغم خستگی صبح روز بعد با و سرعت بالا در نزدیکیهای " سنگ سماور " خودشان را به ما رساندند. با آمدن این دوستان سرپرست برنامه مسئولیت کارگاه ها را به این دوستان سپرد وخود به ادامه صعود مسیر و ایجاد کارگاههای ثانویه پرداخت در نتیجه سرعت حرکت تیم افزایش یافت و نهایتا عصریکشنبه تمام افراد تیم به سلامت و روحیه ای عالی به خط الرأس علم کوه رسیدند . تصمیم گرفته شد صعود به قله و قلل دیگر را به روز بعد موکول کنیم.
لذا برای شب مانی جانپناه خرسان  را که درآن نزدیکی قرار داشت انتخاب شد. با رفتن به آنجا متوجه شدیم که کف آن با قطعه یخی بزرگ پوشانده شده، تلاش همنوردان برای شکستن یخ و بیرون آوردن آن بی نتیجه ماند. ناچار شدیم با استفاده از سنگ روی آنرا پوشانده و با نشستن بر روی این سنگها شب را به صبح برسانیم. غذا و آب باقیمانده را در بین خود تقسیم کرده و با طلوع آفتاب روز دوشنبه 6 شهریور راهی قله شدیم. در حدود ساعت 9 صبح تمام افراد گروه به قله رسیدند وپس از گرفتن عکسهای یادگاری از یک صعود ویژه و بیاد ماندنی راه برگشت به محل کمپ را از مسیر سیاه سنگها را در پیش گرفتیم .
پس از رسیدن به  کمپ و صرف نهار و اندکی استراحت با تصمیم سرپرستی برنامه چادرها و بارهای اضافی را جمع و در محل مخصوصی که باربران محلی تعیین کرده اند دپو کرده و برا ی شب مانی به پناهگاه اصلی سرچال علم کوه رفتیم . در آنجا پس از حدود 72 ساعت تلاش به خوابی عمیق فرو رفته و صبح سه شنبه هفتم شهریور راهی قرارگاه ونداربن شدیم . با رسیدن به آن قرارگاه متوجه شدیم بعلت برنامه صعود سراسری کوهنوردان وزارت نیرو به قله علم کوه تمامی امکانات موجود در آنجا بویژه باربران محلی در اختیار آنان قرار گرفته است. پس از صرف ناهار جلسه هم اندیشی و بررسی برنامه با حضور فعال تمام اعضا برگزار گردید . با پیشنهاد سرپرست برنامه تعداد 4 نفر از همنوردان که برای برگشت عجله داشتند به سمت سنندج حرکت کردند و سایر اعضای تیم با دعوت یکی از کوهنوردان خونگرم و مهمان نواز کلاردشتی شب را در ویلای ایشان بسر بردند . غروب روز چهار شنبه بعلت دیر رسیدن بارها ناچار به اقامت یک شب دیگر در قرارگاه ونداربن شده و صبح روز پنجشنبه راهی سنندج شدیم.
 در خاتمه این موفقیت ارزشمند را بایستی قبل از هر کسی دیگر به آقای ناصر محمدی تبریک گفت که با مدیریت بسیار عالی موفق شدند تیمی مبتدی از گروه های کوهنوردی عصای سفید.،دنا،چیا،دارالاحسان و را با ضریب امنیتی بسیار بالا و بدون هیچگونه آسیبی از مسیر گرده آلمانها به قله علم کوه برسانند. وگرنه صعود با افراد حرفه ای و توانمند نیازی به تعریف ندارد.
همچنین تلاش خارق العاده بانوان اعضای تیم بسیار شایان تقدیر است که توانستند با عزم راسخ خود برای اولین بار و با موفقیت در چنین برنامه سنگینی توانمندی خود را به اثبات رسانند.
صعود از مسیر های دشوار دو رکابی و سه رکابی ، بیواک کردن در ارتفاع 46500 متری و دمای زیر صفر درجه ، شب را به صبح رساندن بر روی قطعه یخ و همه و همه میسر نمی شد مگر آنکه همنوردانی داشته باشی که بسیار خونگرم ، بسیار پر تلاش و بسیار همدلت باشند.این موفقیت را نیز به آنان تبریک می گویم.پیروز باشید.
اسامی نفرات شرکت کننده از تیم هیئت و گروههای کوهنوردی عصای سفید و دنا، چیا خانم ها مژده بخشی، بهار حاجی میرزایی، شرافت کریمیان،نسرین صلواتی،روناک زمانی
 آقایان- ناصرمحمدی سرپرست تیم، خالد اسعدی، محسن محمدی مسئول فنی برنامه.فایق آرتن،محمد اسماعیلی.کیوان شریعتی،بهروز اسماعیلی،پوریا رفیع پور
(خالد اسعدی وتیم اعزامی هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی شهرستان سنندج)
 پیروز باشید. 

 

 

 

نویسنده : خالد اسعدی ; ساعت ۸:٥٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٦/٦/۳۱
تگ ها:
comment نظرات () لینک

+ سطان سبلان

        " سلطان سبلان "

         بالاخره انتظار بسر رسید و سحرگاه روز چهارشنبه 25 مرداد  جمعی 30 نفره از کوهنوردان آبفا و عصای سفید کردستان که همنورد نابینا کاک عادل پرویزی که برای اولین بار در برنامه های سنگین کوهنوردی شرکت می کرد  و میهمانان عزیزی همچون آقای احمدیاری رئیس اداره بهزیستی شهر سنندج و آقای وفا صمد نژاد به اتفاق همسران محترمشان و آقای مولود مرادی ما را همراهی می کردند با دو دستگاه مینی بوس از طریق شهرهای دیواندره ، سقز ، بوکان ، میاندوآب  ، بناب ، تبریز ، اهر ، مشگین شهرراهی منطقه آبگرم شابیل بعنوان پایگاه اصلی صعود به قله سبلان شدیم. برای صرفه جوئی در وقت و رسیدن بموقع به پناهگاه از صرف ناهار در مسیر صرف نظر کرده وبا استفاده از لندرورهای ویزه مستقر در آن پایگاه با هزینه هردستگاه 100 هزارتومان که گنجایش شش نفر را داشت درحدود ساعت 9 غروب به پناهگاه واقع در ارتفاع 3750 متری رفتیم. در آنجا اقدام به اجاره اتاقی با ظرفیت 30 نفر به مبلغ 200 هزار تومان کردیم . تعدادی از همنوردان برپائی چادر را به ماندن در فضای محدود پناهگاه ترجیح دادند . زمانی برای انجام هم هوائی در اختیار نداشتیم لذا پس از صرف شام و گوش دادن به آوای نی کاک عادل پرویزی به درون کیسه خوابها رفتیم . چادر نشینان در آن شب هوائی طوفانی و بارانی را توأم با جولان خرسها در اطراف چادرها پشت سر گذاشتند. به هر تقدیر ساعت 5 بامداد تمام همنوردان البته با اندکی تأخیر و در شرایط نسبتا طوفانی راه قله را درپیش گرفتند . در طول مسیر تعداد 3 نفر از همنوردان که دچار ارتفاع زدگی شده بودند به اتفاق دو نفر از همنوردان که بنده یکی از آنها بودم ناچاربه برگشت به پناهگاه شدیم .سایر افراد گروه در قالب دو تیم آنهم در شرایط بسیار بد جوی ناشی از بارش برف و بوران موفق به صعود قله 4811 متری سبلان شدند . تمام افراد گروه در سلامتی کامل حدود ساعت 3 بعد ازظهر به پناهگاه برگشته و مورد استقبال ما قرار گرفتند. پس از صرف ناهار و جمع کردن وسایل با همان لندرورها به شابیل برگشته و با رفتن به آبگرم نه چندان مطلوب آنجا ، خستگی و کوفتگی صعود را تعدیل کردیم.

 

در مسیر بازگشت از پل معلق و دیدنی شهر مشکین شهر بازدید وطبق هماهنگی بعمل آمده شب را در نمازخانه شرکت آبفای تبریز بسر بردیم .
صبح روزجمعه ۲۷ مرداد با خاطره ای خوش و به یاد ماندنی به سنندج بازگشتیم.
جای دوستان خالی
نویسنده : خالد اسعدی ; ساعت ٦:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٦/٦/۱٤
comment نظرات () لینک

+ اشترانکوه

       " اشترانکـــــوه "

رشته کوه بزرگ اشترانکوه واقع در استان لرستان که از آن بعنون آلپ ایران نام برده می شود از سمت شمال غربی به جنوب شرقی امتداد یافته است. این خط الراس در فاصله تقریبی 18 کیلومتری جنوب غربی شهرستان ازنا تا منطقه کوهستان چقا گرگ در جنوب خط الراس امتداد می‌یابد. اشترانکوه از منطق کوهستانی منحصر به فرد لرستان است. این منطقه در سال 1340 (46 سال قبل) به عنوان منطقه شکارممنوع اعلام شد و در لیست مناطق حفاظت شده قرار گرفت. منطقه اشترانکوه کاملا کوهستانی و فاقد اراضی مسطح جهت کشت و زرع است
بررسی توپوگرافی قلل:

قلل مهم و مشهور خط الراس اشترانکوه از شمال به جنوب به ترتیب عبارتند از:
کولورید 3866 متر، پل پازن پیر 3850 متر، گل گل 4050 متر، گل گهر 3950 مترف کوله لایو 4070 مترف سن بران 4150 متر، میرزایی 3800 متر، فیال سون 3850 متر، مهرجمال 3850 متر، پیاره 3800 متر، ازنودر 3700 متر، و کوله جنون 3850 متر که جملگی بر روی این خط الراس قرار گرفته‌اند. قلل اشترانکوه به صورت قوس‌هایی هستند که در منتهی الیه هر قوس آن برفچال و یا یخچال بزرگی حد فاصل دو قله مهم قرار گرفته است. سراسر جناح‌های شرقی و غربی اشترانکوه در محاصره دیواره‌ها و بندهای سنگی بزرگ می‌باشد که به نسبت می‌توان از یال‌های شرقی منطقه به نحو بهتری برای صعود نام برد.
ویژگی خاص:

وجود یخچال بزرگ چال کبود در حد فاصل دو قله گل گل و چال کبود به علاوه دریاچه‌های گهر بزرگ و گهر کوچک در جناح غربی قله از مهمترین و زیباترین عناصر طبیعی جبال اشترانکوه محسوب می‌گردند.


جمعی ۲۷ نفره که همنوردان نابینا خانم شهلا عبدی و آقای شجاع شیخله آذین بخش آن بودند ساعت ۵ بامداد روز پنجشنبه با یکدستگاه اتوبوس از طریق شهرهای همدان ، ملایر و بروجرد راهی شهردرود وازانجا به تفرجگاه زیبای دربنداز توابع بسیارخوش اب وهوای شهرستان ازنا میعادگاه عاشقان اشترانکوه شدیم .
حوالی ساعت یک ظهر بود که در ابتدای مسیر روستای بیدستانه در ده کیلومتری جاده درود به ازنا با استقبال گرم و صمیمانه جناب آقای سپهر از کوهنوردان با سابقه و با صفای شهر ازنا مواجه شدیم.پس از رسیدن به روستا و پذیرائی به موقع با هندوانه های شیرین و خنک گام به راه نهادیم.
طبیعت زیبا و چشمه های پی در پی مسیر گرمای آن ساعت از روز را خنثی می کرد.
با جلوداری هشیارانه و با حوصله آقای سپهر علیرغم سنگینی کوله ها و گرمی هوا پس از حدود سه و نیم ساعت به پناهگاه موسوم به چشمه گل گل رسیدیم. در آنجا پس از مشورتی دوستانه مقرر شد ادامه برنامه را به روز بعد موکول نمائیم. 
پس از برپائی چادرها و صرف شام در فضای با صفای منطقه که با نوای سحر انگیز نی همنورد خوش ذوقمان آقای غلامپور همراه بود به درون کیسه خوابها خزیدیم تا با خوابی خوش مهیای تلاش روز بعد شویم.

ساعت چهار و نیم بامداد روز جمعه پس از آبگیری از چشمه گوارای گل گل به سمت منطقه چال کبود حرکت کردیم. این بار نیز خنکی هوا و تاریکی شب از سختی و شیب تند مسیر موسوم به گورده ماهی کاست . با روشنی هوا و طلوع آفتاب به منطقه چال کبود بعنوان مرکز ثقل قلل اشترانکوه رسیدیم.پس از صرف صبحانه با تصمیم جلودار مسیر صعود به قله سن بران از طریق یخچال زیر قله بعنوان کوتاهترین مسیر تعیین گردید. بنده به اتفاق همنوردان نابینا ترجیح دادیم با توجه به سنگینی و صعوبت مسیر تا بازگشت گروه در جانپناه چال کبود استراحت و منتظر بمانیم.
گروه بطور منظم و با تلاش فراوان و با عبور از قسمتهای دشوار برفی و صخره ای در حدود ساعت ۱۲ ظهر  موفق گردید پرچم عصای سفید و آبفای کردستان را بر فراز قله ۴۱۵۰ متری سن بران به اهتزاز درآورد.
با تصمیم راهنما و جلودار برنامه مسیر برگشت را از طریق یال شرقی قله که توٲم با فراز و فرودهای صخره ای متعددی است انتخاب گردید که در نهایت حدود ساعت ۲ بعداز ظهر تمام اعضای گروه بسلامتی به جان پناه چال کبود رسیدند. 
بلافاصله گروه به سمت محل کمپ حرکت و در ساعت ۵ بعد از ظهر به آنجا رسیدیم . با صرف ناهار و برچیدن چادرها به سمت روستای بیدستانه حرکت کردیم.
در ساعت ۸ غروب در روستای بیدستانه با استقبال و پذیرائی گرم جمعی دیگر از کوهنوردان شهر ازنا بویژه کوهنورد فعال و خستگی ناپذیر آقای آرش خلیلی روبرو شدیم . با خداحافظی از میزبانان عزیز  و با توشه ای گرانبها از خاطرات به یاد ماندنی راهی سنندج شدیم . جا دارد که سپاس خود را نثار یاور با وفای گروه کوهنوردی عصای سفید آقای اجدادی نمائیم که از شهر سیاهکل به همراهیمان آمده بود. 
جای دوستان بویژه کاک طالب داربوئی عزیز در این برنامه خالی بود.


نویسنده : خالد اسعدی ; ساعت ٧:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٦/٥/٧
تگ ها:
comment نظرات () لینک

← صفحه بعد